سفارش تبلیغ
صبا ویژن
جلای این دلها ذکر خدا و تلاوت قرآن است . [پیامبر خدا صلی الله علیه و آله]

از چای خور رسانه ای تا چای خور فرهنگی

ارسال‌کننده : رضا شاعری در : 98/6/16 9:8 صبح

از چای خور رسانه ای تا چای خور فرهنگی

 

 

به نظر من امروزه با ظهور و فراگیر شدن شبکه های اجتماعی برخی دچار توهم خود خبرنگار پنداری شده اند. افرادی که با انتشار چند مطلب در مجازآباد که حداقل های عناصر خبری هم در محتوای شان یافت نمی شود و گاه جز موج سواری و آبروی خلق الله را ریختن، عایدی دیگری برای دنیا و آخرت شان ندارند.

 

دسته ای دیگر هم در عالم رسانه وجود دارند که اساسا آدم های پیگیری هستند! و نقش شان در حوزه رسانه چیزی بیش از حضور مجاهدانه آقای دوربینی نیست. و فقط صرف اینکه مدتی در تحریریه با بپر بپر و مصاحبت با روزنامه نگاران و چای نوشیدن در پایان عصرهای کاری با اهالی قلم و فرهنگ، یک لحظه امر برشان مشتبه می شود که ای دل غافل من چه نخبه اعجوبه ای در حوزه رسانه و فرهنگ بوده ام و کشف نشده ام و وای بر حال اصحاب فرهنگ و رسانه که از برکات وجود همچون منی در این ساحت از عالم بی بهره مانده!

 بنابراین به طور مجاهدانه ای در همه میتینگ های رسانه ای حضور می یابند و با توجه به روابطی که از برکات چای خوری نصیب شان شده قبایی ترمه برای خود در تحریریه رسانه ای و سازمان فرهنگی ای می دوزند، خلاصه حجره کوچکی برای خود باز می کنند و خدا می داند چه قدر تپه گل کاری نکرده! در دوران کاری شان بر جای نمی گذارند.

البته رسانه همسایه دیوار به دیوار فرهنگ است، باید گریزی نیز به این عرصه زد و اهالی این بخش از اصحاب خود روزنامه نگار پندار بدترند! از مظلومیت فرهنگ همین بس که همه اقشار خود را فعال فرهنگی می دانند، طراح و تئوریسین بخش های فرهنگی و نظریه پردازانی که به کمتر از ژنرال فرهنگی نسبت به نام گذاری خود قائل نیستند.

 

شخصا به جایگاه ویژه پیشکسوتان هر عرصه ای ارزش قائلم و خود نیز برای پاسداشت بزرگان در جاهایی که فرصتش بوده به این تکلیف عمل کرده ام. اما خاطرم هست که در مجلسی یکی از عزیزان که خیلی هم دوستش می دارم گفت: اگر بخواهیم بگوییم در این جمع چه کسی از همه حرفه ای تر است، فلان فرد است که سالیان درازی است که حوزه فعالیت داشته و پیشکسوت تر است...

سلمّنا! تاکید و توجه به قدمت افراد کار درست و عقلانی ای است، اما قدمت حضور در هر حوزه ای برای سنجه پیشکسوتی افراد شرط لازم هست اما قطعا شرط کافی نیست. چرا که برخی آدم ها اساسا مسیر را اشتباهی آمده اند حتی اگر سال ها در آن ساحت حضور داشته باشند آدم های معمولی ای و متوسطی هستند و تمایز ویژه ای با دیگر افراد ندارند و اصطلاحا صاحب سبک نیستند.

نکته حائز اهیمت دیگر این است که، مگر می شود کسی اهل فرهنگ و رسانه باشد اما شعر را نشناسد و حداقل چند رمان مطرح جهان را نخوانده باشد؟ مگر می شود اهل رسانه باشی و زبان مردم ایران که به گفته بزرگان ارتباطات و جامعه شناسان (دکتر خانیکی یکی از این افراد است) زبان شعر است را ندانی؟ بدیهی است اهل رسانه ای که در این مسئله ذوق و سلیقه ای ندارد، کمیتش در توانش رسانه ای، انتخاب تیتر، و ایضا تحلیل درست خواهد لنگید.

در زبان آذری مثل معروفی هست که می گویند «هیکلی چوخ، غیرتی یوخ!» یعنی از دور هیاهوی شان گوش عالم را کر می کنند، اما در عمل آن ها همان کسانی هستند حتی یک یادداشت که سناریوی ساده ای داشته باشد نمی توانند، بنویسند، وقتی حتی در حوزه های حرفه ای و تخصصی جز بازیگری در شبکه! مهارت دیگری ندارند و اساسا با شبکه زنده اند نه با مهارت ها و شخصیت بزرگ خود! افرادی که به اسلوب چهارگانه سخنوری «شنیدن، خواندن، نوشتن و در نهایت سخنوری» تسلط مناسبی ندارند و... عرضم این است که یک فعال فرهنگی رسانه ای باید «full skil  » باشد. پر رنگ شدن روزنامه نگاری چند رسانه ای در روزگار ما یکی زا مصداق این مسئله و پر رنگ بودن مهارت هاست.

فی الحال و با این مقدمه باید عرض کنم

معتقدم در حاضر یک مسمومیت مهلک رسانه ای دامنگیربسیاری از ما شده و البته متوجه هم نیستیم و آن تلگرام خوانی، خبرخوانی و بدون تحلیل صحیح و خوانش مطالب نامعتبر شبکه های اجتماعی و و رسانه های ضد انقلاب است.

 

مادام که بعضی از ما اینگونه ایم! دانسته هایمان مشتی نادانی با پوشش دانایی، الویت هایمان درجه چندم و فهم تحلیل مان از جهان پیرامون غلط و نا واقعی است..

اینکه چنین جامعه ای چه خطراتی تهدید می کند در تواریخ امم پیشین ابل مطالع و درک است. رشته ارتباطات یکی از دروسی است که در سازمان به نگاه عمومی به آن می شود در حالی که بسیار تخصصی است. رشته ای که آدم ها با تیپ سازی قلابی در اجتماع جلوه فروشی می کنند.

خدا رحمت کند شهید آوینی را در خاطراتش نوشته بود: «من سال ها با جلوه فروشی و تظاهر به دانایی زیسته ام. ریش پروفسوری و سیبیل نیچه ای گذاشته ام و کتاب تک ساختی»هربرت مارکوز را بی آن که خوانده باشک اش طوری دست گرفته ام که دیگران جلد آن را ببینند و پیش خودشان بگویند: «عجب فلانی چه کتاب هایی می خواند، معلوم است که خیلی می فهمد.!» عرضم این است که انسانی که به خودشناسی طبقاتی رسیده باشد می داند کجای عالم ایستاده...

در پایان باید عرض کنم، هزینه اعتماد به این اطوار قلابی در بزنگاه ها و بحران هاست که گریبان مردان بزرگ را خواهد گرفت که آن روز بسیار دیر شده است. البته این مسئله در دستگاه های خصوصی به خاطر درگیر بودن سود و زیان سازمان شان کمتر دچار اشتباه در تشخیص می شوند. امیدوارم که روزی مدیران شناخت و تشخیص شان در درک این بازی نافذ تر شود.

 رضا شاعری




کلمات کلیدی :

سیلی موشکی هنر اوست

ارسال‌کننده : رضا شاعری در : 97/12/6 2:35 عصر

  فرمانده فرمان را صادر کرده بود و در نیمه شبِ ماه مبارک رمضان  قیام موشک های سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی خواب شبانه خوارج زمان را آشفته ساخت و نتیجه اش دل های مردم داغداری را سُکینه ای کرد. تا گوش مالی شیر بچه های حیدر کرار ضرب شصتی باشد بر دنیا پرستان و نشان دادن اُوتوریته فرزندان ایران اسلامی در پاسداری از امنیت هم وطنان عزیزمان...
تا به تعبیر امام المسلمین سیلی موشکی فرمانده هوا فضای سپاه پاسداران، عبادت رمضانی شود.

شاید خیلی های ما، تا آن روز غرور انگیز، حتی نام او را هم به طور کامل نشنیده بودیم. اما آن شب پس از غُرش موشک ها و مصاحبه های مکرر رسانه ها با  امیرِ سرافراز سپاه اسلام، احساس غرور کردیم و احساس کردیم که باید دوستش بداریم که مردان خدا و آن ها که بزرگی شان برآمده از شخصیت شان است، دوست داشتنی اند، که فرمود: تُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشَا...

و فرمانده با همان احوال افتاده و دوست داشتنی مهمان گفت و گوی بدون تعارف خبر 20:30 شد.
و خبرنگار در مقدمه او را فرزند جنوب شهر و 56 ساله خواند و مهمانِ بدون‌تعارفِ 20:30، در یکی از همان‌ خیابان‌های جنوب شهرمان بود.




من اما مثل خیلی از بچه محل های‌جنوب شهری‌ام علاقه ام به او دوچندان بود، مثل همه بچه محل هایی که می دانستند او در منطقه ما بزرگ شده و با ما زیسته و به قول معروف?منا اهل الفلاح است!?

امروز صبح تشییع پیکر مرحوم محمدتقی حاجی زاده، پدر سردار "امیرعلی حاجی زاده" فرمانده سلحشور هوا فضای سپاه پاسداران از مقابل مسجد امام زمان (عج) منطقه مان بود.

در طول مراسم و در هنگامی که مادحین اهل بیت(ع) روضه ارباب را می خواندند به این فکر می کردم که این پدر چه باقیات و صالحاتی برای خود به جای گذاشته است. مرحوم حاجی زاده قطعا خَشی در تن تاریخ انداخته است و اثرش در این عالم باقی خواهد ماند. پسری که اثرگذاری اش نه در گستره جغرافیای ایران عزیز بلکه در جهان جریان داشته است.

برخی از آدم ها پرونده حیات شان با مرگ شان برای همیشه بسته می شود، اما برخی دیگر اثرشان در این عالم تا ابد باقی می ماند.

تحقیقا برترین میراث هر انسانی فرزند صالح است، خوشا به سعادت آن مرحوم که چنین فرزندی تربیت کرده است.

در خاطرات آخرین نخست وزیر شاهِ عاری از مهر! آمده است؛ روزگاری که افتخار مزدوری (سربازِ لژیونر) فرانسوی ها را داشته، در یکی از میدان های برلین از 30 متری هیتلر، پیشوای آلمان ها را دیده است. این موضوع به قدری برایش هیجان انگیز بوده که در کتاب خاطراتش به آن اشاره کرده است. عرضم این است؛
 سردار حاجی زاده عزیز که سرباز اسلامید و اسم تان به شخصیت و جایگاه اجتماعی تان حسابی می آید، برای ما جوان تر ها که افتخارمان شماهایید و ایضا ذوق بچه محلی با شما دو چندان است؛
باید بگویم که، حتما در دفترِ پر خاطره زندگی ام، هم سفره شدن با شما در ماه رمضانی که عبادت رمضانی تان دلِ امتی را شاد کرد، افتخارِ پر رنگی است. خدا کند که ما هم برای پدران مان و پسران مان برای ما و اسلام عزیز اینچنین باشیم.

خدا پدر بزرگوارتان را رحمت کند و امیدوارم پس از 120 سال خدمتگزاری به امت اسلام، توفیق شهادت که الحق لیاقت تان است را داشته باشید.
تقدیم به سردار با صفای محله‌مان

پی‌نوشت: استخدام‌ واژه امیر در متن اشارتی به نام‌ زیبا سردار حاجی زاده عزیز (امیر‌علی) است، البته برابر پارسی واژه امیر همان (فرمانده، سردار و سالار) می‌شود.




کلمات کلیدی :

کسی که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد بی تقواست

ارسال‌کننده : رضا شاعری در : 97/2/4 4:11 عصر

باذن الله...

 

 کسی که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد بی تقواست

 

از #شهید_چمران این مرد ذوالابعاد شخصیتی پرسیدند تعهد بهتر است یا تخصص؟ گفت: می گویند تقوا از تخصص لازم تر است، آن را می پذیرم اما می گویم: آن کس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد، بی تقواست.

 

 مرد رویاها شهید دکتر مصطفی چمران، تحمیق توده ها و نا آگاهی را بلای خطرناکی می دانست و از این رو اعتقاد داشت که می بایستی در راستای ایجاد تفکر عمیق در جامعه گام برداشت و همواره نباید از یاد خدا غافل شد.!

بزرگ مردی که پس از تحصیل در #دانشگاه_برکلی ایالات متحده آمریکا، اشتغال در موسسه برجسته تحقیقاتی "بل" و زندگی درعالی ترین سطوح خانوادگی و اجتماعی برای زیستن متعهدانه تمام مظاهر پر فریب زندگی مادی را رها کرد و همسفره کودکان یتیم شیعه در جنوب لبنان شد.

 

او ژرف نگری و دانشمندی متعهدانه را داروی پیشرفت و رشد جوامع می دانست و زندگی خود را نیز بر همین مدار تنظیم کرده بود. کسی که در مناجات های عارفانه اش می گوید خدایا هدایتم کن چرا که می دانم گمراهی چه بلای خطرناکی است.

 

 امروز #مدیریت_شهری در عرصه مدیریت اجتماع و فرهنگ و زیست شهری خود را متعهد به ایجاد فضایی سالم برای زیست شهروندان می داند و بی گمان عرصه ای اینچنین فراخ می تواند لغزشگاهی باشد بر افرادی که قبول مسئولیت مدیریت می کنند.

 

 در این بین نقش مدیران ارشد سازمان در انتخاب شایسته برای پست های میانی و مناصب اجرایی بسیار حائز اهمیت است. #شهر_تهران همچنان در برخی از مناصب، فارغ از جهت گیری های سیاسی و جناح بندی های معمول امروز، در عرصه اجتماع از عدم انتصاب درست و مسئولیت ناپذیری افراد در حوزه مدیریت اجرایی در سطوح پایین تر و اصطلاحا در پیشانی کار رنج می برد. افرادی که مبنای انتخاب آنان نه تخصص بوده و نه تعهد.

 

عرضم این است که شخصی که اهل تقوا باشد هر پیشنهادی برای مدیریت و تکیه زدن بر هر میز و صندلی را قبول نمی کند و در عین حال در هر مقطعی از مسئولیت که خود را فاقد شایستگی های لازم ببیند از ادامه کار دست می کشد. چه برسد به اینکه برای رسیدن به آن تلاش کند و یا برای حفظ آن دست و پا بزند. افرادی که با اشتباهات مکرر و تصمیمات نادرست در زندگی یکایک #شهروندان اثر نامطلوب می گذارند، با رفتارهای خالی از عقلانیت و اخلاق و سرشار از توهم توانمندی در مدیریت، فشارهای روانی بر کارکنان سازمان خود وارد می کنند و محیط کار را از درون دچار فروپاشی می کنند. نیروی کاری که سرمایه انسانی است و تبعات آشفتگی آنان در بستر اجتماع و خانواده که خاستگاه آن محیط کار است در اجتماع اثرگذار می شود.

 

#مدعیان_مدیریت و افرادی که براساس روابط بر اریکه قدرت مسئولیت های اجتماعی و سیاسی نشسته اند، برای حفظ مقام و منصب خویش تظاهر به مدیریت کنند و مدیران بالادستی و زیردستانشان و همچنین افکار عمومی را به سخره گرفته و فریب می دهند به سبب این کار از تقوا دور شده و بی اعتمادی اجتماعی را دامن می زنند که نتیجه آن واگرایی اجتماعی و فرار سرمایه ها از جامعه و مستهلک کردن منابع انسانی سازمان شان می شوند.

 

معتقدم تقوایی ملاک سنجش و انتخاب است که ثابت و پایدار باشد. به این معنا که شخص در مسیر خودسازی چنان توسعه فردی و پیشرفت داشته که مصداق متقین بوده و تقوا در تار و پودش رسوخ کرده باشد. 

 

شاید این یادداشت برای برخی که هنوز روح آزادگی در آن ها بیدار است تلنگری باشد، نهیبی که با آن به خود آیند و برای حفظ دنیا و آخرت شان شانه خود را از مسئولیت میزی که شایستگی اداره آن را به لحاظ فنی و علمی ندارند دست بکشند. در خانه اگر کس است یک حرف بس است...

 

تعبیر #مرد_رویاها برگرفته از نام کتابی ست به قلم سید مهدی شجاعی که زندگی شهید مصطفی چمران را روایت کرده است.




کلمات کلیدی :

به نام پدر

ارسال‌کننده : رضا شاعری در : 96/11/7 3:34 عصر

باذن الله...

«به نام پدر»

 

سایه ای بود و پناهی بود و نیست

هستی ام را تکیه گاهی بود و نیست

 

سال 1374 من  هشت ساله بودم. هر وقت می رفت کنار کمدش من هم با اشتیاق خودم را می رساندم به کتاب ها و وسایلش، فشنگ های تفگش و #تفنگش را به نظاره می نشستم.

 بوی کاغذهای قدیمی، کاغذ قرارداد کار، دفترچه خدمت سربازی و آلبوم عکس های قدیمی هوش از سرم می برد. در این میان اما #تفنگ و #دوربین_شکاری را طور دیگری دوست می داشتم. دوربین را از توی کمد برداشت، برای آخرین بار بند دوربین را انداختم دور گردنم و از توی آن لنز جادویی از ابتدای دالان کوچه تا انتهای آن را دیدم و دلم غنج رفت. دوربین را آقا توی جعبه اش گذاشت با لحنی پدرانه گفت: «خیالت راحت شد؟» جواب من در شعف چشم هایم بود.

آن روز را کمی دیرتر از ظهر آمد خانه، اما وقتی پدرم برگشت خبری از دوربین شکاری نبود. ناهار را سیدخانم کشید و لابه لای صحبت هایشان متوجه شدم که برای عمل جراحی محمد برادرم فروخته است.

شهید شاعری

 

پاییز همان سال احوال جسمی آقا سیدطاهر خوب نبود، رفته بود حسن آباد تا مدارک پزشکی اش را بیاورد  وقت برگشت در جاده #بویین_زهرا تصادف سختی کرد با ماشین، خودش معتقد بود که اگر زنده ماند، به خاطر جد آسیدطاهر بود...

خدا خواست که سایه اش در آن سال از سرم کم نشود. چند هفته طول کشیده بود که درد از تنش بیرون برود، کنار تختش می نشستم و تا آبی و قرصی می خواست برایش می آوردم و از بی مهری آدم های روزگار و نمک نشناسی شان نسبت به او بیشتر دلم می سوخت. وگرنه درد جسمی که خوب می شود...

و امان از این فوتبال که برای دومین بار باعث شد مچ پایم مو بردارد. زمستان بود و هوا حال و هوای باریدن داشت، تمام پای راستم را «از پنجه تا ران»گچ گرفتند. سرما همچون گزمه ها توی خیابان های شهر پرسه می زد و بر تن آدمی زخم می نشاند. 

 

هنوز ماشینش برای همان تصادف خراب بود، توی خیابان هم ماشین ها نمی ایستادند، بدون تامل مرا به دوش گرفت و انگشت های پایم که از گچ بیرون بود را با پنجه های مردانه اش در دست گرفت، طوری که تمام انگشتان را پوشش داد، تا سرما اذیتم نکند.

 

مصرع معروف «به شرط آن که پدر را پسر کند داماد» را چند باری در مناسبت ها و مراسم های عروسی از او شنیده بودم.

  کمی بیشتر از ده سال سه پسر از دست داد و داغ پسران رشیدش را تاب آورده بود و حالا تنها پسرش که من بودم در آستانه ازدواج قرار داشت و نبود.

 

هنوز بیست و یک سالگی ام تمام نشده بود که ازدواج کردم، روز خواستگاری وقتی مهیای رفتن به خانه همسرم شده بودم به عکس پدرم با آن سیبل و نگاه پر هیبتش نظری انداختم. خیلی دلتنگش شدم. از آخرین روزی که صورتش را بوسیده بودم سال ها گذشته بود، بغض چند ساله ام وقت رفتن ترکید....

 

و روزی «روزهایی»که نبودش را کاملا حس کردم، روز مراسم عروسی ام بود، با تمام خوشی های آن روز این مسئله برایم خیلی سخت بود...

 

 و قصه این دلتنگی ادامه داشت، و روزی آمد که فرزند تازه متولد شده ام را به خانه آوردیم و پدر ِ همسرم که وجودش نعمتی ست در گوش دخترم اذان گفت و از سویدای جان فهمیدم که #پدر ندارم و چه دردیست این فراق...

 

به نظرم دنیای آدم هایی که در کودکی و نوجوانی پدرهایشان را از دست می دهند و #درد_یتیمی را می چشند خیلی سخت تر است از کسانی که از وجود پدرشان بیشترین بیشتر بهره را برده اند.

برای شادی روح همه پدرانی که اسیر خاکند و پدر اینجانب که امشب سالگرد اوست، لطفا شاحه گلِ صلواتی مرحمت کنید :rose::purple_heart:

 

پدر آن تیشه که به خاک تو زد دست اجل

تیشه ای بود که شد باعث ویرانی من

 

@shaeri_1001

#پروین_اعتصامی

#رضا_شاعری




کلمات کلیدی :

یکی از خودمان

ارسال‌کننده : رضا شاعری در : 96/11/2 2:3 عصر

"یکی از بین خودمان"

نهضت جنگل را دشمن شکست نداد.
سر میرزاکوچک خان را یکی از یاران #نفوذی خودش جناب خالو قربان برید و برای رضا شاه برد.
رئیسعلی را هم اجنبی ها شهید نکردند.
رئیسعلی هم از پشت با تیر غلامحسین تنگکی که #نفوذی انگلیس بود از پا در آمد.

تاریخ مبارزات ما با استعمار گواه است که هیچ وقت از روبرو تیر نخوردیم. هر بار مبارزه جدی شد ما به خودمان باختیم و یکی از پشت ما را زد.
برای زانو زدن این ملت همیشه پای یک #نفوذی در میان بود. یکی از بین خودمان.

#وحید_اشتری
#روزملی_مبارزه_با_استعمار




کلمات کلیدی :

عصرانه ادبی

ارسال‌کننده : رضا شاعری در : 96/11/2 1:51 عصر

بسم الله و هوالمصور

#حسین_قرایی جوانِ دغدغه مندیست که در حال هوای و هوای #فرهنگ تنفس می کند. حسین آقا از آن #آتش_به_اختیار هایی ست که ظرف سه سال با همت و تکاپوی کم نظیر، با همکاری برو بچه های سرویس فرهنگی «کتاب و ادبیات» #خبرگزاری_فارس یکصد #عصرانه_ادبی برای پاسداشت و معرفی ادیبان #ادبیات_انقلاب_اسلامی برگزار کرده است. 

باید خداقوتِ جانانه ای به او گفت. از خدای متعال توفیقات روز افزون را برایت آرزومندم حسین آقای عزیز

 

عصرانه ادبی فارس

 

t.me/shaeri_1001

رضا شاعری

#فرهنگ

#کتابخوانی

#شعروادب_پارسی

https://www.instagram.com/p/BZQEwYpgirv/




کلمات کلیدی :

اعوذ بالله من الفراق

ارسال‌کننده : رضا شاعری در : 96/5/16 12:10 عصر

اعوذ بالله من الفراق

 

من که نمیدانستم، اما داشت آرام آرام جان می داد که خواست دست بیاندازم زیر شانه هایش، شانه هایی که از درد نحیف شده بود، راه نفس باز شد و گفت: «عالیه داش رضا»

 

در را باز کردم و پا برهنه از توی حیاط به دو رفتم تا قرص هایش را بیاورم... آمدم به طرفه العینی اما نگاهش خیره مانده بود روی گل وسط قالی، آرام و بی صدا...

 محمد داداش خوب خوب شده بود و دیگر درد نمی‌کشید. هر چه صدایش کردم پاسخی نداد... خودم را زده بود به نفهمی... مگر میشود #برادرت در آغوشت جان بدهد و تو... 

 

عزیزخاله آمد توی اتاق، اشک های توی چشمایم را که دید، مدام مشت های گره کرده اش را زد به سینه و با زبان #آذری مویه کرد... اما #سیدخانم توی حیاط جلوی در اتاق ایستاده بود... و فقط با نگاهی آرام گفت:  محمد.... عینک کائوچویی اش را از رو #چشمهایش برداشت،

 

اشک گوشه چشمهایش آرام بی سرو صدا سُر خوردند روی گونه هایش.. محمد رفته بود، و توی آن همه آدم، دوست و رفیق و... فقط من می فهمیدم نگاه غم بار #سیدخانم را و او می فهمید غم #چشمانم را... 

 

@shaeri_1001

 

#رضا_شاعری #سیدخانم

#حرم_امارضا #سال85




کلمات کلیدی :

   1   2      >
قالب وبلاگ | قالب
گالری عکس
دریافت همین آهنگ

قالب وبلاگ